TOMIKI POEZJI
ODEJŚĆ POZA SIEBIE - Świdnik 2008
Wstęp
Napiszę za E.M. Remarquem:
My nie umrzemy nigdy […] Umiera tylko czas. Przeklęty czas […] Kiedy kochamy, stajemy się nieśmiertelni i niezniszczalni, jak bicie serca, jak deszcz lub wiatr.
Słowa te wystarczają za cały wstęp do zbioru wierszy, który właśnie mam przed sobą. Czasami nie potrzeba długich monologów, bo tego odbiorca nie oczekuje. A czemu nie być przewrotnym i nie dać mu szansy, by sam napisał wstęp do tego, co przeczyta. Ciekawość ludzka jest ogromna.
Odejście — co oznacza to słowo? Jest wiele przykładów bo odejść można na wiele sposobów. Czasami są to chwile smutne, a innym razem z uśmiechem na twarzy zaczynamy iść w innym kierunku. Tak nas stworzono. Jesteśmy uzależnieni od ciągłego poszukiwania nowych dróg, przechodzenia w różne stany emocjonalne, a na koniec, niestety, każdego czeka odejście z tego świata, choć i tak pozostaje się w sercach najbliższych.
Jan Twardowski napisał wiersz Aniele Boży, w którym następujące słowa są odzwierciedleniem,
w sposób humorystyczny i zaskakujący, rozważanego pojęcia:
Aniele Boży Stróżu mój
ty właśnie nie stój przy mnie
jak malowana lala
ale ruszaj w te pędy
niczym zając po zachodzie słońca […]
ładne rzeczy gdybyśmy stanęli
jak dwa świstaki
i zapomnieli
ze trzeba stąd odejść
Są również tłumaczeniem tego, że czasami coś w życiu nie wychodzi po naszej myśli. Drogi różnie się przeplatają. Ewa Korczyńska zatytułowała ten zbiór Odejść poza siebie. Czyżby chciała, aby jej podmiot liryczny spojrzał z boku na życie, aby stanął po drugiej stronie ulicy i przyglądał się kolejnym wykonywanym krokom, sytuacjom, które mają miejsce. A może ma spojrzeć na to wszystko, co było, na chwile, które zapisały się w pamięci, obrysowały kołem pewną część życia. Nie jest łatwo rozliczyć się z tego, co przeżyliśmy, przyznać się przed samym sobą, czy to było tylko złe, czy tylko dobre. Co się stanie, jeśli podczas tego rozliczania okaże się, że coś nie zostało zauważone, że przegapiliśmy ważny element układanki i już nie można zawrócić, aby podnieść go z ziemi.
Może się również okazać, że siłą zdeptane zostały najpiękniejsze kwiaty, które mogły ozdobić nasz ogród. Zapytam — odejść poza siebie — potrafisz? Każdy powinien sobie na to pytanie odpowiedzieć samodzielnie.
Poezja Ewy to nie suche obrazy, to zapisywane uczucia. Czasami wielkie radości, a czasami smutki przelane w wersy. Autorka jest osobą, która stara się rozliczyć z tym wszystkim, co było lub jest. Nie patrzy tylko przez pryzmat jednej barwy. Jej podmiot liryczny przeżywa różne stany emocjonalne, nie potrzebuje makijażu dla wzbogacenia własnej wartości.
Potrafi docenić każdą lekcję, którą dało jej życie. Nie będzie więc stratą czasu rysowanie w myślach przedstawionych w tym zbiorze obrazów.
Sylwia Kanicka
_____________________________________________________
fragment tomiku:
Twoja dłoń
ciepła
niespokojna
dociera tam
dotknięcie uda
pod sukienką drżące
czekanie
Myśl pobiegła
ku niebu
tysiące ust zwarło się
w tańcu
Pomieszane oddechy
krople nektaru
na języku
w oczach łza
spełnienia
Wszystkie wiersze tomiku ODEJŚĆ POZA SIEBIE (plik PDF - 280 KB)